Avondwandeling

Vorige week maakte ik voor ik naar bed ging een avondwandeling. Het was een mooie heldere en koude avond. De sterren flonkerden aan de donkere hemel. Ik genoot van alle mooi versierde huizen en tuinen.
Al wandelend dacht ik terug aan een gesprek dat ik eerder op die avond had. Een kennis zei tegen mij: ‘Ik zie nooit meer van die zweverige dingen over het licht en zo van jou op facebook’. Ik vroeg hem wat hij onder zweverig verstaat. Hij antwoordde dat hij de dingen waar geen verklaring voor is zweverig vindt. Ik vertelde hem dat voor mij juist in het niet weten en niet kunnen verklaren iets magisch zit dat mij verwondert.
Verwondering opent mijn hart, maakt me nieuwsgierig en laat me inzien dat niets vanzelfsprekend is. Toen ik afscheid van hem nam, bedankte ik hem. Hij heeft me een mooi ‘zweverig’ onderwerp voor een column aangereikt: ‘Kerst en Licht’

‘Ik geniet van alle lichtjes’

Elk jaar verheug ik me op de Kersttijd, deze tijd heeft voor mij iets magisch. Ik geniet van alle lichtjes die zorgen voor een warme en gezellige sfeer tijdens de korte donkere dagen en de lange nachten. Ik houd van de tradities rond Kerst; bijvoorbeeld de midwinterhoorn in de Adventstijd die ons herinnert aan het licht dat in aantocht is.
Na Kerst worden de dagen weer langer en de donkere nachten korter. Wat ik ook zo mooi vind aan de Kersttijd is dat deze uitnodigt tot samenzijn. We kijken meer om en reiken meer uit naar elkaar. Het magische zit voor mij in een andere werkelijkheid.

Ik ervaar de Kersttijd en ook de andere religieuze feesten meer als symbolische en universele richtingaanwijzers om ons menselijk bewustzijn te transformeren.

De Kersttijd is een prachtige metaforische tijd vol symboliek. Neem nu de Adventstijd die vier weken voor Kerst begint. Het woord advent is afgeleid van het Latijnse woord adventus dat komst betekent. We wachten op de komst van het kindje Jezus dat geboren wordt. Het kindje staat symbool voor het licht, het goddelijke dat elk jaar weer in ons innerlijk geboren of herinnerd mag worden.

In de Adventstijd, de stille, donkere tijd van bezinning, kunnen we in afwachting van het licht naar binnen keren. We kunnen onszelf bevragen waar we naar verlangen, waar we op hopen, waar we het komende jaar aandacht aan willen besteden en waar we afscheid van willen nemen.
Zo maken we plaats in ons hart om het licht te kunnen verwelkomen en stellen we ons open voor de mens die we werkelijk zijn.

Genietend van de koude heldere nacht en alle lichtjes aan de hemel en op aarde komt er opeens een gedachte in mij op. Hoe zou het zijn als we met Kerst met het licht heel bewust het fantasierijke, speelse en onschuldige kind in ons geboren laten worden? Het kind dat verbonden is met creatieve intelligentie. Zou dit de mensen en de wereld niet ten goede komen? Ik geloof dat het leven een stuk lichter zal zijn. Ik voel een blije tinteling door me heen gaan, bijna zwevend loop ik naar huis.

Fijne (ver)lichte feestdagen gewenst!

Marleen Vulic

Column Marleen Vulic/Praktijk Harts-Tocht