Op = Op

Ik kan geen reclamefolder meer openslaan of ik denk aan onze vriend Gerrit. Op = Op staat er bij aanbiedingen in een folder. Het leven van Gerrit is voor zijn gevoel allang op.

Dertig jaar lang leeft hij van de ene depressie naar de andere. Soms zitten er kwalitatief mooie tijden tussen maar altijd schuift de schaduw weer voor de zon. Opnames volgen. Medicatie helpt ook niet. Weer iets anders proberen. Andere woonomgeving zoeken, ettelijke keren verhuizen. Hondje Charlie uit het asiel adopteren. Vriend voor het leven die zorgt voor structuur en die onvoorwaardelijk van hem houdt. De liefde is wederzijds en Charlie haalt Gerrit uit de put. Als Charlie oud wordt, blind en steeds slechter kan lopen laat hij hem inslapen. Het verdriet is groot en depressies volgen elkaar in razend tempo op.

Dan spreekt ook Gerrit zijn diepste wens hardop uit. Hij wil dood en net als Charlie sterven met geliefden om hem heen.

Gesprekken met huisarts en psychiater volgen. Huisarts wil niet meewerken en psychiater gaat met pensioen. Na vele intensieve gesprekken met deskundigen van het expertisecentrum voor euthanasie en een onafhankelijke psychiater gaat voor Gerrit eindelijk de zon schijnen. Hij mag sterven op een menswaardige manier. De datum wordt geprikt. Samen met een goede vriend bespreken wij zijn uitvaart. Op de dag van zijn sterven ben ik in de buurt en wacht ik op het telefoontje van zijn familie.
Geroerd door de lange strijd die Gerrit heeft moeten voeren omhels ik de familie die inmiddels als mijn familie is gaan voelen. De opluchting is groot en in geen jaren was Gerrit zo opgewekt als op de dag dat hij mocht sterven. Op zijn rouwkaart prijkt in grote letters: Op = Op. Het afscheid is intiem. Wij staan stil bij zijn leven met een groepje mensen die hem trouw zijn gebleven ondanks de soms gecompliceerde relatie. In een kleine stoet lopen we vanaf de afscheidslocatie, met zijn met zonnebloemen bedekte kist tussen ons in, naar het crematorium. Op de kist een muziekboxje. “Wat een mooie dag voor de dood” zingt Paskal Jakobsen van Bløf terwijl wij door de zon de laatste gang met Gerrit maken.

Wies Sanders

Column Wies Sanders