Rekken en strekken

Sporten is ook psychisch rekken en strekken.

|Voor de derde keer binnen een jaar ging ik door mijn rug. Mijn chiropractor gaf het advies om mijn core stabiliteit te trainen. Ik kocht vol enthousiasme een yogamat met toebehoren en ging met 7 minute workouts aan de slag. Ik werkte me in het zweet en hoopte dat als beloning de coronakilo’s zouden verdwijnen. De broek die al drie jaar met het prijskaartje eraan in de kast hangt zal binnenkort vast passen.

Ik houd niet van sporten en vooral niet van zweten, maar was gemotiveerd mede door het slanke plaatje van mijzelf op mijn netvlies. Na twee dagen zwoegen op het matje had ik een blessure. Een paar weken later deed ik nog een poging met hetzelfde resultaat. Ik gaf op.

Wat nu? Ik was zo klaar met die pijnlijke rug. Ik vond via google personal trainer Thomas van The Loft en belde of hij iets voor mij zou kunnen betekenen. Thomas zag het wel zitten, zowel voor mijn rug als voor de kilo’s.
Daar toog ik in een oude sportlegging en sportschoenen van mijn dochter naar The Loft. We gingen aan de slag. Ik wilde natuurlijk zo goed mogelijk presteren en wilde mezelf niet laten kennen.
Ik probeerde volop gas te geven en luisterde niet goed naar mijn lijf. Het gevolg was dat ik na twee keer sporten een stijve pijnlijke onderrug had. Mijn overtuigingen “zie nou wel je kan het niet” en “ik ben zwak” herhaalden zich net zo vaak in mijn hoofd als de setjes oefeningen die ik moest doen.

Beschaamd over mij falen belde ik Thomas. Hij spoorde mij aan om door te gaan en paste het programma aan. Na een tijdje merkte ik dat ik veel meer kan dan ik dacht.
De langzame opbouw zonder meteen het resultaat voor ogen te hebben maakte dat ik vertrouwen begon te krijgen in mijn lijf en mijn kunnen. Ik beleefde en beleef zowaar plezier aan het sporten. Het zweten neem ik op de koop toe.

Tijdens het rekken en strekken gingen mijn gedachten naar wat dit proces met mij doet en mijn psychische rekbaarheid. Ik kreeg het inzicht dat ik door gefocust te zijn op het doel de tussenstappen naar het doel oversloeg.
Ik legde de lat gelijk veel te hoog. Daarbij kwam dat ik te streng was voor mijzelf en mijn grenzen niet goed aangaf.
Door het gevoel dat ik faalde trad een oud belemmerend overtuigingsmechanisme in werking. Ik was waarschijnlijk gestopt als ik de ondersteuning en aanmoediging van Thomas niet had gehad.

De weg naar psychische rekbaarheid en het behalen van doelen.

* Focus niet op het doel alleen, wanneer je je richt op het behalen van kleine tussenstappen, krijg je meer vertrouwen en zelfvertrouwen.

* Geniet van je behaalde successen onderweg.

* Buig moeten om naar willen.

* Neem af en toe een zijweg om te ontdekken of je nog steeds op het juiste spoor zit.

* Zoek naar behoefte iemand die een tijdje met je meeloopt en die je motiveert en stimuleert.

Column Marleen Vulic/Praktijk Harts-Tocht