‘Het wordt een spannend slot van de competitie’
AlgemeenTheo Vos is Heracles-supporter en fietst dit seizoen in de KKD zijn club achterna. Helmond was de zoveelste etappe.
Almelo - Heracles heeft in Helmond goede zaken gedaan, zo begint Theo Vos zijn relaas. “De drie punten zijn mee terug naar Almelo en de concurrentie was zo vriendelijk om van de te winnen drie punten er twee aan de KNVB te schenken. Uitlopen op de nummer drie en inlopen op de koploper, het wordt nog een spannend slot van de competitie.’’
Pover spel
Het spel was pover, stelt Vos. “De Heraclieden wisselden goede fases af met minder goede en dat is eigenlijk precies wat mij ook overkwam tijdens mijn fietstocht naar Sportpark De Braak in Helmond. Goede fases afwisselen met minder goede. Ik leek maar niet het juiste ritme te kunnen vinden en was continu zoekende naar het juiste verzet en wisselde veel van houding. Waardoor het hard werken was vandaag.’’
Wind
De wind speelde een voorname rol in de tocht naar Helmond. Vos: “De wind leek de boosdoener te zijn, want met vlagen had ik hem in de rug, dan weer van links en dan weer pal tegen. Zie dan maar eens je ritme te behouden.’’
Rivieren oversteken
Arnhem, Nijmegen en Cuijk lagen wederom op de route. “De tocht bracht mij voor de laatste keer naar Arnhem, Nijmegen en Cuijk, plaatsen die ik inmiddels een keer of tien heb doorkruist om wedstrijden te kunnen bezoeken. De meeste tegenstanders in de competitie bevinden zich in Brabant en Limburg en dan moet je algauw ergens een paar rivieren oversteken. De bruggen over de Waal en de Maas voelden inmiddels dusdanig vertrouwd dat ik weinig oog meer had voor de schoonheid van de omgeving, wel blijft het bijzonder dit te kunnen doen en bruggen zijn natuurlijk(e) verbinders bij uitstek. Daar is de John Frostbrug bij Arnhem een mooi voorbeeld van. De brug speelde een belangrijke hoofdrol tijdens de luchtlanding in september 1944 en wordt nog altijd bezocht door veteranen en belangstellenden. Deze generatie heeft veel meegemaakt en heeft veel kennis, als je er voor open staat kun je van het verleden veel leren’’, aldus Vos.
Kazerne
Vos bezocht onderweg een kazerne. ‘’Na Nijmegen ging het dus weer naar Cuijk en wederom door de bossen van Heumensoord. In Nijmegen kon ik het niet laten om de kazerne van de LIMOS te bezoeken. Deze kazerne was de eerste opkomstplaats van dienstplichtige Luchtmachtmilitairen en menig luchtmachter heeft daar een aantal zweetdruppels liggen. Ook ontkwam je niet aan de nodige beweging en tijdens een avondje stappen kwamen deze twee facetten vaak samen, want als je niet geheel fit en met een indrukwekkend promillage weer eens te laat was, moest er over het hek geklommen worden. Een inspanning die met de puntige spijlen niet geheel ongevaarlijk was, maar dat ik dit schrijven kan is het bewijs dat het telkens goed is gegaan. Na een paar weken waagde ik mij niet meer aan deze gevaarlijke bezigheid en meldde ik mij gewoon bij de hoofdpoort, waar de immer vriendelijke collega’s van de bewaking mij dik na sluitingstijd, gewoon lieten passeren. De volgende dag bracht ik dan een cake en daarmee was de schuld weer ingelost. Ik leerde al snel dat je met een cake veel gedaan krijgt in het leger.’’
Monument
Helmond kwam steeds dichterbij. Vos: ‘’Via Vianen, Haps en Rijkevoort ging het gestaag en soms iets minder gestaag, zuidwaarts en in Ledeacker heb ik nog even stilgestaan bij een monument, waarmee de immer ijverige inwoners van Ledeacker, geroemd werden om hun werklust. Van Sint Anthonis naar Milheeze was een vervelend stukje met wind tegen, wat het ritme dus weer eens verstoorde en daarmee de uitdaging om te slagen deed toenemen. De laatste horde naar Helmond liep door Bakel en een welverdiend colaatje en hamburger bij de plaatselijke fastfoodwinkel maakte veel goed.’’
Twee keer nog: Dordrecht en Breda
Vos heeft nog twee uitwedstrijden te gaan in de KKD. “Dordrecht en Breda, waarbij ik mijn tentje weer zal gebruiken om ergens te overnachten en daarmee is de cirkel van een seizoen alle wedstrijden op de fiets bezoeken rond.’’
