‘We zoeken altijd het water op’
Human InterestALMELO - De haven van Almelo is een grote binnenhaven en is een van de acht havengebieden die samen Port of Twente vormen. Maar wat gebeurt er allemaal? En wie maken er gebruik van? Wat is de geschiedenis ervan? Om daar meer over te weten te komen gaan Hans Bouma en Johan Koning op zoek naar de verhalen over de Twentse havens en de Twentekanalen.
Van zijn derde tot zijn negentiende woonde hij in Almelo, daarna trok Rob ten Tusscher naar het westen. Maar nu, na een tussenstop in Rijssen, woont hij sinds twintig jaar weer in Almelo. “Mijn vrouw zei: ‘We gaan nog één keer verhuizen. Als het maar aan het water is’.” Dat water hebben ze gevonden: het Twentekanaal.
“Nadat we de advertentie van dit huis in de krant zagen staan, zijn we er ’s zaterdags naartoe gereden. Uitzicht op het kanaal, stond er. We hebben aangebeld en vroegen of we naar binnen mochten, ondanks dat we geen afspraak hadden. Via de hal liepen we de kamer in en we keken naar buiten. Daarna keken we elkaar aan en we wisten: dit wordt het.” Buiten op straat belde Rob de makelaar. “Die wilde veertien dagen later een afspraak maken, maar ik zei: ‘Dat doen we maandag’. Dinsdag hadden we het huis gekocht.”
Zwemmen in het kanaal
“Ik kende Almelo en ook het kanaal. Hier heb ik als klein jongetje gezwommen en gevist. Een eindje verderop had je een zwemplek.” Tegenwoordig wandelt hij regelmatig met zijn vrouw langs het water. En altijd neemt hij zijn camera mee, want Ten Tusscher is een fervent fotograaf. Voor de hobby, maar eigenlijk mag je hem wel een professional noemen. Lid van Fotogroep Schelfhorst in Almelo, regelmatig jurylid van wedstrijden, zijn werk wordt ook geregeld meegenomen in tentoonstellingen en hij geeft presentaties.
Een foto van de haven gemaakt door Rob ten Tusscher.
Hij bekwaamde zich sinds de jaren ’70 in straatfotografie én geënsceneerde foto’s. Rond het Twentekanaal schiet hij foto’s van talloze ontwikkelingen. “De containerterminal heb ik vanaf de opbouw gevolgd en ook de hele zwaaikom die erbij is gekomen.” Hij geniet van die veranderingen, maar er zit ook een minder leuke kant aan. “We missen de containerschepen.”
Met plezier wonen
De containerschepen voeren namelijk geregeld achter hun huis langs. “We liggen hier wat hoger dan de andere huizen aan de straat. We kunnen dus écht over het kanaal kijken en als er dan van die grote schepen langs gingen, was dat iedere keer weer een mooi gezicht. Ze moesten, toen de zwaaikom er nog niet was, altijd keren in de insteekhaven. ’s Avonds als het donker was, was het altijd heel mooi om te zien. Maar we wonen hier nog altijd met heel veel plezier hoor”, lacht hij.
Op de oprit aan de voorkant van het huis staat de camper van het echtpaar. Ze maken er geregeld mooie reizen mee. “En ook dan zoeken we altijd weer het water op. De zee, een meer of een rivier: het water blijft trekken.”
Vanuit de woonkamer uitkijkend over het kanaal, wijst hij op deze vroege voorjaarsdag op de vogels in zijn tuin. “Ik ben geen echte natuurfotograaf, maar als er een ijsvogeltje vliegt, of een andere bijzondere vogel, dan pak ik de camera er natuurlijk wel bij. Toch maak ik liever documentairefoto’s, zoals van de bouw van de terminal. Mooi om daar een mooi beeld van te maken. Daar geniet ik echt van.”
