Sfeervolle herdenking Nederlands Indië
AlgemeenALMELO-Er waren vele belangstellenden naar de jaarlijkse Indië Herdenking gekomen op 14 augustus in het Hagenpark. Het thema van deze herdenking was ‘Opdat zij nooit vergeten worden’. De namen van de 16 Almeloërs die niet terug kwamen uit Nederlands Indië werden opgenoemd door oud-veteranen uit Enschede. Onder de bloemenleggers was burgemeester Gerritsen.
Door: Marion Wesselink
Theo Mäkel, voorzitter van het veteranencomité sprak de belangstellende menigte toe. Kyra ten Bulte en het Almelo’s Mannenkoor zongen passende mooie liederen. Militaire voertuigen van keep them Rolling waren in het Hagenpark opgesteld. Trompetgeschal, de een minuut stilte en aansluitend het Wilhelmus maakten het alles tot een eerbiedwaardige ceremoniële herdenking. Er waren toespraken van Harm Nieboer, voorzitter van contact Overijssel en daarnaast was er een indrukwekkende toespraak van Paul Wolters, de zoon van de ook aanwezige 89 jarige Almeloër Arend Wolters. Hij had een plaatsje naast de burgemeester gekregen. Dat hoefde van hem eigenlijk niet want hij is zijn leven lang al wars van een heldenstatus.
Wolters was destijds een van de jonge mannen die op twintigjarige leeftijd naar Nederlands Indië werd uitgezonden. Paul sprak namens zijn vader die destijds de keuze moest maken naar Nederlands Indië te gaan of naar de gevangenis in Veenhuizen. Hij had er lang over getwijfeld. Uiteindelijk ging hij samen met zijn vriend de heer Gé Schansert. Zijn vriend werd daags na aankomst al doodgeschoten samen met nog twee mede soldaten. Er is nooit vertelt dat dit gebeurd is door iemand uit eigen gelederen. Wolters heeft deze waarheid zijn leven lang mee gedragen omdat hij niet wilde dat degene die voor de dood van zijn vriend verantwoordelijk was daar nog meer hinder van zou ondervinden. Wolters heeft zich altijd schuldig gevoeld en na terugkomst destijds in Nederland verdrong hij zijn gevoelens en wilde niet over de Indië tijd praten.
De laatste jaren praat Arend Wolters steeds vaker over zijn verleden en zijn tijd in Nederlands Indië. De man die destijds voor de dood van zijn vriend verantwoordelijk was heeft hij allang vergeven. Dat was ook nog een jongen en hij was ook nauwelijks voorbereid op zijn missie en handelde waarschijnlijk uit pure angst. Er werden meerdere bloemen gelegd bij het monument, na afloop werd men in de gelegenheid gesteld om na te praten en een kop koffie te drinken in het nabij gelegen verzorgingscentrum de Hofkamp.
