Zorg verhuist niet vanzelf
“Je denkt: je verhuist gewoon,” zegt m’n collega terwijl ze haar jas over de stoel hangt, “maar die zorg? Die blijft dus gewoon achter.”
Ze had een telefoontje gekregen van een vrouw. Been geamputeerd, veel pijn door dystrofie, en afhankelijk van van alles: rolstoel, hulp in huis, eten. In de Achterhoek was dat allemaal geregeld. Maar ja, nieuwe woning in Almelo… en ineens begint alles weer van voren af aan.
“Dus ik bel met de gemeente,” zegt ze. “Voor zo’n keukentafelgesprek.” Stilte. “Kan pas weken na de verhuizing.” Ze kijkt me aan. “Ja, en tot die tijd dan? Geen hulp? Geen eten? Zie je het voor je?
Dus ik ben alvast langsgegaan. Gewoon, kennismaken. Kijken wat er speelt.“ En toen zag ik al: er mist nog iets meer. Ze kent hier helemaal niemand. Ze heeft echt een maatje nodig.
'Geen hulp? Geen eten? Zie je het voor je?'
Dat hebben we samen allemaal opgeschreven en doorgestuurd. “En ineens kon het wél snel,” zegt ze met een glimlach. Keukentafelgesprek ingepland.
“En ondertussen tikt de tijd gewoon door,” zegt ze. “Dozen die nog half uitgepakt zijn, een nieuw huis, nieuwe buurt… en dan ook nog dit erbij.” Ze zucht even. “Dan merk je hoe belangrijk het is dat er snel iets geregeld wordt.”
Tijdens dat gesprek viel het eigenlijk best mee. Huishoudelijke hulp? Geregeld. Rolstoel? Mag mee. “Daar was ze zó opgelucht over.” Alleen die scootmobiel ging niet door. “Waarom? Tja…” Ze haalt haar schouders op.
Daarna hebben we samen nog wat dingen opgepakt. Maatje geregeld via almelo voor elkaar. En eten? “Had ze zo zelf voor elkaar via internet.”
“Ze belde later nog even,” zegt m’n collega. “Gewoon om te vertellen dat ze haar eerste rondje buiten had gedaan. In haar eigen stoel. Dat soort momenten, daar doe je het voor.”
Ze schuift haar kopje opzij.
“En als iemand hier nou van denkt: hoe dan?” zegt ze, “bel ons gewoon even. Dan kijken we met je mee en regelen we het stap voor stap.”
Sandra werkt bij Almelo Sociaal, een stichting met vrijwilligers die mensen ondersteunen bij vragen over geld, zorg en wonen. In deze column vertelt zij over situaties uit de dagelijkse praktijk.
Wij zijn verhuisd naar het Sociaal Plein, Wierdensestraat 22, tegenover het busstation.
Onze gratis spreekuren zijn iedere maandag, dinsdag en vrijdag van 9.30 tot 11.30 uur.