Foto:

Column Marleen Vulic:Praktijkverhaal

Ze belt met de vraag of het Talentenspel nog iets voor haar zou kunnen zijn. Ze is 65 jaar en heeft haar hele leven lang gezorgd voor anderen. Nu is het tijd om voor zichzelf te gaan zorgen, maar hoe? Ze weet het niet.

Ze heeft vele workshops en cursussen gedaan en heeft zichzelf op een mooie manier ontwikkeld. Toch mist ze nog iets.

Ze komt voor een kennismakingsgesprek en een uitleg van het Talentenspel. Ze wordt meteen geïnspireerd en geraakt. De gevoelens en gedachten die ze heeft, vinden tijdens het gesprek een veilige bedding en ze besluit onder mijn begeleiding haar innerlijke zoektocht voort te zetten.

We kijken terug naar haar verleden, waardoor er ruimte ontstaat om te helen in het heden en langzaam gloort er perspectief aan haar horizon. Talenten worden (her)ontdekt. Ze komt tot het besef dat de talenten waar ze in haar jeugd zo van genoot uit haar bewustzijn zijn verdwenen. Haar creatieve talenten werden vroeger niet als waardevol erkend door haar ouders en haar omgeving. Ze moest een vak leren waar ze haar brood mee kon verdienen. Ze moest nuttig bezig zijn, hard werken en genieten stond op een lager plan. Haar talenten stopte ze ergens diep weg en de overtuigingen waarmee ze werd opgevoed wortelden zich stevig in haar onderbewustzijn en vormden de waarden waarnaar ze leeft.

Op een nog dieper niveau heeft ze de verdrietige overtuiging dat ze er niet mag zijn. Dit maakt dat ze zich aanpast, zich op anderen richt en zichzelf wegcijfert. Ze leeft een afgeroomde versie van haar leven. Diep van binnen voelt ze verdriet om gemiste kansen en gemis aan verbinding met zichzelf en met anderen. Dit maakt dat ze zich vaak eenzaam voelt.

Deze krachtige talentvolle dame besluit om haar talenten weer een plek te geven in haar leven. De kunstenaar in haar, die aarzelend zijn plek weer inneemt, heeft haar daadkracht en permissie nodig om weer te mogen creëren. Ze zorgt voor materiaal, tijd en ruimte en gaat aan de slag. Tijdens dit proces bloeien ook andere talenten op, waarvan ze niet bewust was dat ze deze talenten had.

Op de volgende afspraak komt ze met een prachtig schilderij n.a.v. de vorige sessies. Ze heeft het inzicht gevende proces dat haar weer terugbracht bij haarzelf beeldend vormgegeven. Ik citeer haar uitspraak over haar proces: “Mijn leven en mijn gevoelsleven zijn van graatmager en leeg getransformeerd naar vol en alsof er een belofte ligt in de toekomst.” Ze mag er zijn en wel op de manier zoals zij voelt dat ze er wil zijn. Ze weet nu hoe ze voor zichzelf kan zorgen en luistert naar haar behoeften. Het schilderij heeft een mooie en zichtbare plek in haar woonkamer gekregen.

Dit is één vanmijn praktijkverhalen. Elke cliënt ben dankbaar dat ik tijdens zo’n prachtig en kwetsbaar proces een tijdje mee mag lopen op hun pad. De verhalen die ik schrijf en plaats zijn in overleg en met toestemming van mijn cliënten.


Marleen Vulic is talentencoach en psychosociaal hulpverlener en eigenaar van praktijk Harts-Tocht.

www.praktijkharts-tocht.nl

Meer berichten