ALMELO - 'Als je bridget, moet je logisch denken en je zo concentreren dat al het andere wegvalt. Je vergeet de dagelijkse sores en het is leuk om sociaal met anderen om te gaan, als je een gezamenlijk doel hebt. Je bent niet verplicht om de hele tijd te kletsen, want dat kan ik niet en daar hou ik niet van.' Aan het woord is Ingrid Snoeijs (68) in wiens hele, naar eigen zeggen turbulente, leven het bridgen een rol gespeeld heeft. 'Sinds wanneer ik bridge? Tja, dat is een heel verhaal. Als kind heb ik in Indonesië gewoond en daar bridgede mijn moeder heel fanatiek. In de puberteit verwaterde mijn interesse, maar toen ik op mijn 26ste onverwachts werkloos werd - ik woonde in Amstelveen en was purser bij Schreiner Airways dat failliet ging - ben ik in Amsterdam een cursus gaan doen. Eind jaren 60 kwam ik met mijn toenmalige echtgenoot weer in Indonesië terecht en omdat ik daar weinig bezigheden had vroeg ik andere dames of ze konden bridgen. Nou, daar hadden ze nog nooit van gehoord, dus toen ben ik ze les gaan geven. In het land der blinden is eenoog koning, want ik had zelf ook maar tien lessen gehad. Dankzij een 'autobridge' waarmee je in je eentje kunt bridgen en waarop ik veel geoefend heb, lukte het me om mijn leerlingen voor te blijven. Het sloeg wel aan, want ons clubje werd steeds groter. Later zijn we op Guam, dat Amerikaans was, gaan wonen en daar was een internationale bridgeclub. Terug in Amstelveen bleek onder de flat waar ik woonde een bridgeclub te zitten en daar was ik kind aan huis. Ik was toen dertiger en op die leeftijd ben je nog heel competitief, dan wil je winnen. Dus toen heb ik heel fanatiek gespeeld. Zevenentwintig jaar geleden ben ik in Almelo komen wonen en door de jaren heen heb ik af en toe wel eens gebridged. Ook heb ik soms les gegeven, maar toen ik zes jaar geleden hier aan het Eskerplein kwam wonen, bleek bijna bij mij aan de overkant de 'Bridge Sociëteit Almelo' te zitten. Ik liep een keer hun denksportcentrum binnen en werd zo hartelijk ontvangen dat het net was alsof ik in een warm nest kwam. Bridgen speel je twee tegen twee en bij de meeste verenigingen moet je een vaste bridgepartner hebben, maar hier ben je alleen ook welkom. Het is een grote club van bijna 400 leden en ze zoeken er dan gewoon een partner voor je bij. Ik ben na drie huwelijken weer alleenstaand en voor mij is de bridgeclub erg belangrijk geworden. Ik speel zeker twee keer per week en soms vaker. Zomers kun je vrijblijvend binnenlopen en als je zin hebt kun je na afloop van het kaarten een borreltje drinken aan de stamtafel. Ik heb in de clubleden Dicky Stegehuis en Gerrie Manenschijn gezellige vaste bridgepartners gevonden en samen met Siny Lanjouw kaarten we soms bij elkaar thuis. Ook gaan we weleens uit eten en zijn we met z'n vieren een paar dagen op vakantie geweest. Om te bridgen natuurlijk.'
Bridge Sociëteit Almelo, Piet Heinstraat 51, tel. 0546 491727, voor info zie www.bs-almelo.nl
Door: Margreet Strijker
Bridge speelde een rol in het hele turbulente leven van Ingrid Snoeijs
Lees hier de reacties van anderen of plaats uw eigen reactie. Voor het
plaatsen van een reactie gelden wel enkele voorwaarden, klik
hier om deze te lezen. Door het plaatsen van een reactie gaat u akkoord
met deze voorwaarden.
